وبلاگ سلمان نادری

حرفي كه آرامم مي‌كند

آسمان هم مثل دل من گرفته. ابرهاي تيره جلوي خورشيد را گرفته‌اند، درختان از وحشت سرماي زمستان بر خود مي لرزند و رفته رفته لاغر و نحيف‌تر مي‌شوند، جوري كه مي‌شود تمام دنده‌ها و استخوان‌هايشان را يكي يكي شمرد. پاييز است و فصل كوچ، فصل دل كندن‌ها، فصل رفتن‌ها، فصل يادها و خاطره‌ها، فصل هجوم رنگ‌ها، آوار بادها و بوران‌ها، پاييز است اينجا.

خان زندگي

محوطه بوي رنگ و نفت مي‌دهد، بوي ديوارهاي كهنه‌اي كه تازه رنگ خورده‌اند. ساعت 8 صبح است. گله به گله آدم مثل كرم در هم مي‌لولند، برخي خميازه مي‌كشند، برخي در باره چيزي صحبت مي‌كنند، بعضي ساكتند، گوشه‌اي را يافته‌اند و مشغول خيالات و افكار پريشانند.

چرا نتانياهو جدي گرفته نمي‌شود؟

در اينكه يهوديان در طول تاريخ از تفتيش عقايد گرفته تا دادگاه‌هاي انكيزيسيون و حكومت ناسيونال سوسياليست هيتلر در قرن بيستم مورد هجوم وحشيانه، قتل و تبعيد‌هاي اجباري و با كشتارهاي دسته جمعي مواجه شده‌اند ترديدي نيست. ترديد در برابر اين گونه جنايت‌ها ترديد در برابر بخش مهمي از تاريخ است اما مسئله ترديد يا كتمان جفاها بر اين اقليت ديني دنيا نيست، بلكه مسئله دست آويز قرار دادن جنايت براي سياست است. يهوديان تند رو با توسل بر اين سرمايه تاريخي«مظلوميت» در پي دست گذاشتن بر چشمان دنيايي است كه اينبار «مظلوم» ديروز را در قامت «متجاوز و زورگوري» امروز نبينند.

دشمن، رقيب، رفيق

روحاني سياست مدار عملگرايي است و درست به خاطر همين خصيصه است كه او آدم خوش‌ قولي در عرصه عمل از آب درآمده، مي‌توان عمل به وعده‌هايش را در باز گشايي خانه سينما، پيگيري مشكلات درياچه اروميه و اين روزها ديپلماسي هسته‌اي را به عينه مشاهده نمود.

صفحات