وقتی که نظر موتورسواران و خانه گردی ملاک رأی دادن می شود

آپار نيوز- نباید اجازه داد دیگر بار برخی شهر و روستا را عرصه خانه گردی و وعده دادن های توخالی و قول پست و سِمَت دادن های پوشالی برای گرفتن چند رأی قابلدار کنند و مردم را چهار سال در دام چند نفر مُرید و یک نفر مُراد بیندازند.

به گزارش آپار نيوز به نقل از سمنا: محمود افشاری / اسفندماه و انتخاباتی دیگر در راه است تا چهارسال سرنوشت شهر و دیارمان را مشخص کنیم و ان شاالله با در نظرگرفتن ویژگی های یک نماینده اصلح، فردی در تراز یک مدیر مقتدر و مدبر به خانه ملت بفرستیم.

در نوشتار قبلی در همین موضوع انتخابات و اهمیت حضور در این عرصه سیاسی و مردمی و همچنین ملاک و معیارهای یک نماینده اصلح به اختصار چند خطی قلم زدیم و از بهای رأیمان که نباید به بهای سطحی و ناچیز  باشد سخن راندیم.

آن یادداشت با تیتر “مراقب باشیم بهای رأیمان تخم مرغ آب پز نباشد” روی خروجی سایت نشست و این مرتبه روی صحبت و سخنمان ملاک تشخیص اصلح بودن یک کاندیدای انتخاباتی است که به مجلس می فرستیم.

فرستادنی که با طوفان صدها نشست و هیاهو و جلسه، شایعه و حتی سردادن شعار  و راهپیمایی همراه است اما بعد از آن به ناگاه با یک آرامش قبرستانی سرد و بی تفاوتی محض همراه می شود؛ انگار که نه انتخاباتی بوده، نه اتفاقی افتاده و قرار بوده  چه انتظاراتی برآورده شود.

مردم شهرستان سمیرم از گروه ها و اقوام مختلفی تشکیل شده اند، مردمی که کار و پیشه شان کشاورزی است و چشم به آسمان دوخته اند تا به سپیدی بگراید و نزول باران و برف نوید بخش روزهای بهتر و شادابتر برای همان مردمان باشد.

همین مردم اما در زمستان که کشاورزی رونقی ندارد فرصت بیشتری برای کارهای متفرقه دارند و از همین رو در عرصه هایی مثل انتخابات هم فعالتر می شوند.

رسیدن به دهمین خان سخت خانه ملت برای ما سمیرمی ها تجارب و تلخ و شیرین های زیادی به همراه داشته است.

محمدتقی بشارت، عطاءا… فضائلی، محمود عطازاده، شهریار قرمزی، سیّد کرامت ا…عمادی، علی افشاری، بهروز جعفری و سکینه عمرانی تا به امروز کرسی های قرمز و سبز مجلس از حوزه انتخابیه سمیرم را عهده دار بوده اند و هر کدام در زمان خودشان فعالیت ها و فراز و نشیب هایی داشته اند که بازخوانی و بررسی آن در مجال این نوشتار نمی گنجد.

اما با گذشت سریع از این اسامی خاطره انگیز آنچه امروز بسیار مهم و خطیر می نماید نحوه رای دادن و معیار انتخاب اصلح برای یک دوره چهارساله است.

جدای از اینکه بسیاری از شرایط اصلح بودن یا نبودن یک فرد برای کرسی مجلس از جمله امانت داری، رصد مداوم مطالبات مردم، صداقت در رفتار و عملکرد، وکیل الدوله نبودن، عمل به وعده ها، آگاه و متخصص در مسائل سیاسی و اجتماعی و …را می دانیم اما آنچه باید یادآوری و گوشزد شود در ادامه می خوانیم.

خانه گردی ها و سرکشی های بعضا بدون دعوت یکی از معضلات پُراشکالی است که متاسفانه در جای جای سمیرم رسم شده و همچون لکّه ای پاک نشدنی در هر دوره و برای دیگر داوطلبان نمایندگی مجلس به یادگار اجباری و ناگزیر باقی مانده است.

طبق قانون، تبلیغات قبل از انتخابات تخلّف است، هر چند تخلف مصادیق بسیاری دارد و شاید گفته شود راه های دیگر را هم می شد به این سطور افزود اما بدترین حالت ممکن در این دست تخلف قانونی، خانه گردی روستا به روستا و شهر به شهری است که باب شده و از سوی برخی نامزدها تمامی هم ندارد.

یکی از نامزدهای تایید شده این دوره از انتخابات شهرستان می گفت: زمانی که برای عرض تبریک تماس گرفتند گفتند فلانی بیمار است و دیگری انتظار دارد!

انتظار دارد به خانه اش بروند و احترامش کنند تا شاید فردا پای صندوق یادشان نرود باید به چه کسی رای بدهند. حال اگر همه تایید شده ها هم منزل برخی بروند خود قضاوت کنید نتیجه و پیدا کنید پرتقال فروش را.

این رسم نابجا و ناشایست علاوه بر تداوم امری غلط و ایجاد مزاحمت برای مردم کوچه و بازار، دامن زدن به بی قانونی است حتی اگر این قانون نانوشته باشد؛ اما بواقع عقلانی و منطقی است.

ملاک و معیار اصلح نه شهری و روستایی و وابستگی فامیلی و محلی است بلکه شناخته شدن به پاک دستی، حُسن شهرت، متواضع و خادم مردم بودن، راست گویی و عمل به قانون در هر شرایط و با هر سلیقه و در هر جایگاهی است.

جایگاهی که متاسفانه در برخی دوره ها به بهای تغییر، جابجایی و ارتقاء بدون دلیل منطقی چند مدیر و کارمند و حتی مدیر مدرسه به بهانه مدیر سازی برا ی منطقه مورد نظر نماینده وقت تنزل یافته و حتی ذهنیت بخشی از مردم را هم به همین سمت و سو برده است که فلان نماینده دست کم به درد منطقه خودش که خورد پس همین خوب است!

یا در موردی دیگر بعد از نماز جمعه شلوغ همین هفته قبل سمیرم، که حضور برخی چهره ها هم بسیار جدید و تازه می نمود شنیدم که جمعی بعد از نماز می گفتند همین که در این دوره آرامش برقرار بود و کسی به کسی کاری نداشت خوب بود!

باز همین چهار سال قبل بود که یکی از شهروندان سمیرمی می گفت: فلانی وقتی بیمار شدم و با اینکه مخالفش بودم به ملاقاتم در بیمارستان اصفهان آمد، پس رأی من دیگر با اوست یا تعدادی جوان آینده ساز که روبروی فرمانداری همین چند روز پیش در حال مباحثه بودند که وقتی از آنها سوال کردم ملاکتان برای رأی این دوره چیست پاسخی دادند که هیچ دلیل عقلی و منطقی در آن جای نداشت

می گفتند اینبار نوبت محله ماست و نوبت شماست به هم محلی ما رأی بدهید. شما امتحانتان را پس داده اید و دیگر بس است. و من تنها در جواب این به اصطلاح آینده سازان مثلا روشنفکر شهرم گفتم: معیار و ملاکتان اصلح باشد، همین حرف های قرون وسطایی و جلسات تعیین رویه غلط معتمدان دست به ریش و موتورسواران همه کاره است که هر بار شهر و شهرستان را عقب می اندازد، آن هم با توجیهاتی که هیچ کدامشان نه عقلانی است و نه جایگاهی از منطق در آن دیده می شود.

این موارد تنها بخش هایی از دیدگاه ها و سمت و سو دادن به افکار عمومی و شاخص هایی است که متاسفانه هیچ کدامشان معیاری برای انتخاب درست و اصولی نیست.

شاخصه هایی که باید جهانی و کلان بیندیشند و منطقه ای عمل کنند اما درست برعکس منطقه ای عمل می کنند و تازه بعد می خواهند یک سفر خارج بروند و با موبایلشان از ابرهای آسمان عکس بگیرند و سپس در جلسات شهرستان هم بگویند به یاری خدا چهار پنج دوره ای تلاش کردیم بنابراین پنچ شش دوره ای باید نماینده بمانیم!

همه این سخنان و گفته ها نه از باب تذکر بلکه از حیث یادآوری و بازخوانی است تا دیگر بار برخی شهر و روستا را عرصه جولان خانه گردی و وعده دادن های توخالی و قول پست و سِمَت دادن های پوشالی و در یک کلام بی تقوایی برای گرفتن چند رأی ناقابل نکنند و مردم را چهار سال در دام چند نفر مُرید و یک نفر مُراد نیندازند.

به هر روی چهار سال از یک انتخابات پرحاشیه در زمستان سال ۹۰ و خرداد ماه سال ۹۱ گذشته و این بار نیز قرار است با حضور تعدادی چهره جدید و چند چهره سابقه دار، سِمیرم، عُلیا بودنش را در رأی به فردی ولایتمدار، مومن، کاردان، مردمی و متعهد اثبات کند.

 

دسته بلاگ: